کجا بریم؟ از کسانی بپرس که رفتهاند
نظرهای نقل از کسانی است که همانجا نشستهاند — با کارتی که سرِ میز دستشان داده شده. نه ستارهٔ بینام، نه نظرِ کسی که هیچوقت آنجا نبوده.
هر نظر، ردِ یک حضور واقعی
با کارت، سرِ میز
هر نظر با کارتی ثبت میشود که آخر سفارش دست مشتری داده شده. کارت جای دیگری وجود ندارد — پس نظر از کسی است که واقعاً آنجا غذا خورده.
چهره و صدای خودشان
بیشتر نظرها ویدیوی کوتاهِ خود مشتری است. میبینی کی دارد حرف میزند و چه سفارش داده — چیزی که یک ستارهٔ بینام هرگز نمیگوید.
یک کارت، یک نظر
هر کارت فقط یک بار کار میکند. کسی نمیتواند صد نظر برای خودش بنویسد یا برای رقیبش خراب کند.
اینجا ویترین است، نه دادگاه
نظرهای زیر سه ستاره منتشر نمیشوند؛ مستقیم و خصوصی میروند برای مدیر مجموعه. یعنی چیزی که اینجا میبینی تعریف مشتریهاست، نه میانگین همهی تجربهها — و ما همین را میگوییم بهجای اینکه وانمود کنیم بیطرفیم. آوازه هم میانگین ستاره نیست: میگوید یک مجموعه چقدر مدرکِ منتشرشده دارد.
صفحهٔ مجموعهات را بساز
کارت چاپ کن، آخر سفارش دست مشتری بده، و کلیپ آمادهی استوری تحویل بگیر.